Καιρό τώρα, ψάχνω να βρω απάντηση σε ένα ερώτημα που με “βασανίζει”. Για κάποιους ίσως η απάντηση είναι απλή, για κάποιους άλλους πάλι ίσως δημιουργήσει περισσότερες απορίες πάρα απαντήσεις. Η αλήθεια λογικά κρύβεται κάπου στη μέση, μιας και όλοι πάνω – κάτω ασχολούμαστε με τα βιντεοπαιχνίδια για συγκεκριμένους λόγους, που δε νομίζω να διαφέρουν πολύ από άτομο σε άτομο. Τι είναι, όμως, αυτό που μας δίνει το κίνητρο, μας προκαλεί αυτή τη δίψα, ώστε να ασχοληθούμε με τα παιχνίδια; Μήπως πραγματικά χάνουμε τον χρόνο μας από άλλου είδους ασχολίες; Μου περνάει και αυτό από το μυαλό κάποιες φορές, όμως ακόμα δεν έχω καταλήξει. Οπότε το ερώτημα παραμένει: Γιατί παίζουμε βιντεοπαιχνίδια;

Ικανότητα: Κάθε βιντεοπαιχνίδι χρειάζεται συγκεκριμένους συνδυασμούς κινήσεων, επίλυση γρίφων, γρήγορα αντανακλαστικά αλλά και σε πολλές περιπτώσεις αρκετές ώρες εξάσκησης για να έρθει το αναμενόμενο αποτέλεσμα. Και ναι, για να τα επιτύχουμε όλα αυτά χρειάζονται αρκετές ικανότητες, που διαφέρουν εννοείται από παιχνίδι σε παιχνίδι. Αυτό από μόνο του, λοιπόν, αρκετές φορές μας κάνει να θέλουμε να ασχοληθούμε με τον εκάστοτε τίτλο ξανά και ξανά. Μας προτρέπει, δηλαδή, ώστε να γίνουμε καλύτεροι. Πετυχαίνοντας το στόχο μας με συγκεκριμένες ικανότητες και εξάσκηση, τις περισσότερες φορές, μας κάνει αυτομάτως να αισθανθούμε καλά και να καταλάβουμε πως το “κατέχουμε το άθλημα”, όπως λεμέ και στην καθομιλουμένη.

Ελευθερία: Τι θα λέγατε να μπορούσατε να συμμετέχετε στην αγαπημένη σας ταινία και να αποφασίζατε εσείς το τέλος ή την εξέλιξή της; Ε, αυτό ακριβώς πετυχαίνουν τα βιντεοπαιχνίδια! Τα παιχνίδια μάς δίνουν τη δυνατότητα να πάρουμε εμείς το ρόλο του πρωταγωνιστή. Υπάρχουν αμέτρητοι συνδυασμοί που μπορούμε να κάνουμε από παιχνίδι σε παιχνίδι. Επιλέγουμε οχήματα, όπλα, ρούχα, πως θα προσεγγίσουμε κάτι, πώς και που θα ταξιδέψουμε, πώς θα εξουδετερώσουμε έναν εχθρό, καθώς και αν θα είμαστε άντρας ή γυναίκα, ιππότης ή μάγος και πολλές άλλες ατελείωτες επιλογές. Η ελευθερία, λοιπόν κατ’ εμέ, είναι από τους σημαντικότερους λόγους που ασχολούμαστε με τα παιχνίδια. Μας κάνουν να δραπετεύσουμε από την καθημερινότητά μας έστω και για λίγο, δίνοντάς μας τη δυνατότητα να ορίσουμε εμείς τους κανόνες.

Ομαδικότητα: Τα δύο χαρακτηριστικά που ανέφερα παραπάνω, θεωρώ πως καλύπτουν σχεδόν όλο το σύνολο των φίλων των βιντεοπαιχνιδιών, στην ομαδικότητα, όμως, τα πράγματα διαφέρουν λιγάκι. Ομαδικότητα δεν έχουμε όλοι. Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι ίδιοι και αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό. Γι’ αυτό και δεν αρέσουν σε όλους τα multiplayer παιχνίδια. Όποιοι, όμως, αγαπάνε το συγκεκριμένο είδος, ξέρουν πολύ καλά πόσο σημαντικό είναι να είσαι μέλος μιας ομάδας. Για την επίτευξη ενός στόχου χρειάζεται να συνυπάρξεις με άτομα που τις περισσότερες φορές σου είναι άγνωστα. Είναι ένα χαρακτηριστικό, που ειδικά τον τελευταίο καιρό, μονοπωλεί το ενδιαφέρον της gaming βιομηχανίας.

Αυτή, λοιπόν, ήταν μια διαφορετική προσέγγιση για το παραπάνω ερώτημα, που αποδεικνύει πως το gaming δεν είναι απλά και μόνο για διασκέδαση. Σίγουρα θα υπάρχουν και άλλοι παράμετροι που μας προτρέπουν να παίζουμε, αλλά τελειώνοντας αυτό το άρθρο, αρχίζω να πιστεύω πως σιγά σιγά βάζω μια τάξη μέσα στο κεφάλι μου για το συγκεκριμένο θέμα, αν και ακόμα δεν έχω καταλήξει απόλυτα για το αν είναι κάτι απλό ή περισσότερο πολύπλοκο από αυτό που πιστεύω. Δεν έχω, όμως, καμία αμφιβολία για το πόσο ευχάριστα περνάω το χρόνο μου, παίζοντας τους αγαπημένους μου τίτλους και αυτός είναι, φυσικά, ο πρωταρχικός σκοπός του gaming. Ο τρόπος που τα βιντεοπαιχνίδια σε βυθίζουν στον κόσμο τους και σε κάνουν δικό τους, είναι απλά μοναδικός. Οπότε το ερώτημα παραμένει, αλλά πριν βιαστείτε να απαντήσετε, σκεφτείτε λιγάκι παραπάνω. Εσείς γιατί παίζετε βιντεοπαιχνίδια;