“Η ποίηση διδάσκεται βήμα-βήμα ανάμεσα στα πράγματα και στις υπάρξεις, χωρίς να τα χωρίσουμε, αλλά ενώνοντάς τα με την ανιδιοτελή απλωσιά της αγάπης.” Αυτά τα λόγια ανήκουν στον πιο σημαντικό ποιητή του 20ου αιώνα, τον Πάμπλο Νερούδα.

Τα εκατό ερωτικά Σονέτα είναι ένα δημιούργημα εξ ολοκλήρου αφιερωμένο στη Ματίλντα Ουρούττια, ένα έργο για να εξυμνήσει τον έρωτα του προς αυτήν. Τα Σονέτα είναι γραμμένα χωρίς ομοιοκαταληξία (εκτός από το σονέτο νο 66), έχουν 14 στίχους και χωρίζονται σε δύο τετράστιχα και δύο τρίστιχα. Είναι τοποθετημένα σε 4 περιόδους της ημέρας, “Πρωί” “Μεσημέρι” “Απόγευμα” “Νύχτα”.

Ο Νερούδα δεν ήταν ένας ποιητής όπως όλοι οι άλλοι. Ήταν ένας άνθρωπος που ήξερε να ζει, πάλεψε για τα δικαιώματα, την ελευθερία, τον έρωτα. Πολιτικοποιημένος και ενάντια στον φασισμό από τον οποίο και καταδιώχθηκε. Κατά την εξορία του ταξίδεψε πάρα πολύ και ιδιαίτερα στην Ευρώπη, χωρίς όμως να γίνεται πάντα δεκτός λόγω των πολιτικών του πεποιθήσεων. Βραβεύτηκε με Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1971 και δύο χρόνια μετά, το 1973, πέθανε από καρκίνο. Αγωνίστηκε για τον λαό και όπως ο ίδιος είπε “Αν και πολλά βραβεία μου δόθηκαν (σ.σ. μεταξύ των οποίων το Βραβείο Λένιν το 1952 και το Νόμπελ το 1971), κανένα δεν μπορεί να συγκριθεί με το τελευταίο βραβείο. Να είμαι ο ποιητής του λαού μου.”

Πέρα από την έντονη πολιτική του δράση όμως ήταν και ένας άνθρωπος αιώνια ερωτευμένος. Σε μια εποχή μελοδραματισμού, επιφανειακών σχέσεων, σε μια εποχή όπου ο έρωτας και η αγάπη έχουν γίνει κάλυψη για το μίσος και τη καταπίεση, ο μοναδικός αυτός ποιητής λειτουργεί ακόμα και τώρα ως φάρος για τις ανθρώπινες σχέσεις. Εραστής του πάθους, της αγάπης, του έρωτα, ο Πάμπλο Νερούδα ήταν ένας άνθρωπος έντονος αλλά και μελαγχολικός. Αγάπησε πάρα πολύ όπως και αγαπήθηκε. Η Ματίλντα ήταν ο μεγαλύτερος έρωτας του γι αυτό και αποτέλεσε όπως ο ίδιος είπε, την μούσα του.

Η ποίηση του ακροβατούσε μεταξύ πολιτικής και έρωτα. Χαρακτηριστικό της ερωτικής ποίησης που έγραφε ήταν η χρήση καθημερινών λέξεων και εικόνων. Ήταν μοναδικός ακριβώς γιατί χωρίς ψεύτικους εντυπωσιασμούς, χωρίς να προσπαθεί να κρυφτεί πίσω από δύσκολες έννοιες περιέγραψε το ανώτερο όλων των συναισθημάτων όπως ακριβώς είναι… απλό, δύσκολο, εσωτερικό, καθημερινό.

“Σ’ αγαπώ μη γνωρίζοντας πώς, από πού και πότε, σ’ αγαπώ στα ίσια δίχως πρόβλημα ή περηφάνια: σ’ αγαπώ έτσι γιατί δεν ξέρω μ’ άλλον τρόπο, παρά μ’ ετούτον όπου δεν είμαι μήτε είσαι, που το χέρι σου πάνω μου το νιώθω σαν δικό μου, που όταν κοιμάμαι κλείνουν και τα δικά σου μάτια.”

(απόσπασμα από το Νο 17)

Πάμπλο Νερούδα, εκατό ερωτικά σονέτα, εκδόσεις γνωση, 2010

About Άρης Κωστόπουλος

Σπούδασα πάνω στα Παιδαγωγικά, την Κλασική Μουσική, την Συμβουλευτική και το Play Therapy σε Θεσσαλονίκη, Ιωάννινα και Αθήνα. Είμαι μέλος του PTI (Play Therapy International). Το 2019 δημιούργησα το Open Voice με σκοπό να βρουν "στέγη" νέοι άνθρωποι που θέλουν να εκφράσουν τα ενδιαφέροντα, τις απόψεις και τις γνώσεις τους πάνω σε - κατά κύριο λόγο - επιστημονικά ζητήματα. Το 2020 εκδόθηκε το πρώτο μου συγγραφικό έργο "Όταν οι πόρτες κλείνουν".