Ιστορία λοιπόν. Τι είναι όμως ιστορία; Κάποιοι με το που ακούνε την λέξη αυτή στο μυαλό  τους έρχεται και κολλάει αμέσως η λέξη παρελθόν, σε άλλους πάλι και κυρίως στους μαθητές η ‘’συνώνυμη’’ λέξη της ιστορίας είναι η παπαγαλία. Σήμερα λοιπόν, θα αναφερθώ στην δεύτερη άποψη, για την πρώτη ίσως μιλήσουμε στο μέλλον.

Ποιος λοιπόν δεν θυμάται τον μικρό του εαυτό να προσπαθεί να μάθει απέξω κάποιες σειρές, με σκορπισμένες ημερομηνίες και άγνωστα ονόματα. Θεωρώ όλοι έχουμε μια τέτοια ανάμνηση. Και όμως, ενώ καταφέρναμε να θυμόμαστε όλες αυτές τις λεπτομέρειες κατά γράμμα, ουσιαστικά δεν μαθαίναμε τίποτα. Σαν και το μυαλό μας έμπαινε σε μια λειτουργία διατήρησης των ιστορικών πληροφοριών μόνο για το χρονικό διάστημα που έπρεπε να πούμε το μάθημα στον δάσκαλό μας  και με το χτύπημα του κουδουνιού άλλαζε πάλι λειτουργία και πλέον έμπαινε στην λειτουργία της απόλυτης διαγραφής! Αυτή ακριβώς λοιπόν είναι η ‘’αρρώστια’’ της ιστορίας, η σύνδεση της με το φαινόμενο του παπαγαλισμού.

Οι μαθητές λοιπόν, δυστυχώς δεν αγαπούν το μάθημα της ιστορίας και αυτή τους η απέχθεια συνεχίζεται σχεδόν σε όλη την διάρκεια της ζωής τους. Και φυσικά υπεύθυνοι γι’ αυτό το φαινόμενο δεν είναι μόνο το εκπαιδευτικό σύστημα αλλά και εμείς οι ιστορικοί, που ουσιαστικά δεν κάνουμε κάτι για να μεταβάλλουμε αυτή την κατάσταση. Για να διδάξεις ιστορία  θα πρέπει να ξεβολευτείς από το ρόλο του ‘’παντογνώστη’’ καθηγητή ιστορίας και να προσπαθήσεις να ξυπνήσεις τα μυαλά των παιδιών στο να βρουν δικές τους απαντήσεις στα γεγονότα του παρελθόντος. Το αν οι απαντήσεις τους θα είναι λάθος ή σωστές δεν παίζει κανένα σημαντικό ρόλο, αυτό που έχει σημασία είναι  να αντιληφθούν την μαγευτική αλληλουχία γεγονότων, που εκκινούν από το παρελθόν, αγγίζουν το παρόν και σχηματίζουν το μέλλον!

Όταν λοιπόν το μυαλό τους αρχίζει να ψάχνει ιστορικές απαντήσεις από μόνο του και αντιλαμβάνεται σιγά σιγά ποια είναι η αληθινή λειτουργία της ιστορίας στην κοινωνία, τότε και μόνο τότε οι νέοι θα αρχίσουν να βλέπουν την ιστορική επιστήμη, όχι σαν μια αναγκαστική αποστήθιση γεγονότων, ημερομηνιών και προσώπων αλλά σαν μια επιστήμη που μπορεί να τους δώσει όλα τα εφόδια που χρειάζονται, για να εξηγήσουν γιατί ζουν σήμερα με τον τρόπο που ζουν. Το καλύτερο γιατροσόφι λοιπόν για την ‘’άρρωστη’’ μας ιστορία, είναι να σπάσουμε τα παλιά διδακτικά δεσμά της και να αποβάλλουμε αυτή την ‘’ρετσινιά’’ της παπαγαλίας που έχει κολλήσει πάνω της  εδώ και αρκετά χρόνια!